NAJCZĘŚCIEJ CZYTANE

INSTAGRAM

Instagram has returned invalid data.
Przechwytywanie
Klaudia – taniec
23 Listopad, 2016 / • Kategorie: 0

Klaudia – taniec pomaga mi poznawać siebie 

Kilka słów o mnie:
Mam na imię Klaudia, jakiś czas temu skończyłam studia z profilaktyki społecznej i resocjalizacji, moje plany na przyszłość związane są z tym kierunkiem. Planuję pracować z ludźmi, których sytuacja życiowa jest z ludzkiego punktu widzenia beznadziejna. Taniec ma z tym tyle wspólnego, że pomaga mi poznawać siebie i odkrywać emocje, stanowi pewnego rodzaju terapię osobistą. Interesują mnie również podróże, zwłaszcza te w których można poznawać od środka kulturę i ludzi, dlatego też często podróżuję autostopem.  

Od czego zaczęła się Twoja przygoda ze sportem? Jak wyglądały Twoje początki? Było ciężko?
W pierwszej klasie szkoły podstawowej zostałam zapytana czy nie chcę przejść do żeńskiej klasy sportowej z gimnastyką artystyczną, nie myślałam wtedy o tańcu, sporcie jakimkolwiek, usłyszałam raczej że dobre gimnastyczki podróżują po świecie! To mnie zainteresowało;) i zaczęłam trenować. Było ciężko, dzieci w tym wieku wolą się raczej bawić, a to nie wyglądało jak zabawa. Widziałam, że jestem przeciętna, a nie chciałam żeby tak było. Jedynym wyjściem było zaangażować się w pełni. Codzienne treningi, bolesne rozciąganie, obozy sportowe, (których wcale dobrze nie wspominam) Przez 4 lata gimnastyka była moim życiem. Brałam udział w zawodach, wyjeżdżałam. Po kilku zbiorowych sukcesach zrezygnowałam. Straciłam motywację, zaczęłam się nudzić i męczyć, potrzebowałam odpoczynku. Odeszłam z klubu i zapomniałam o trenowaniu. W pierwszym roku czułam ulgę i cieszyłam się z zupełnie nowego życia. Pod koniec gimnazjum dopiero zdałam sobie sprawę z tego, że coś straciłam. Zatęskniłam naprawdę, ale na gimnastykę było już dużo za późno. Postanowiłam znaleźć dla siebie inne miejsce. Tym razem zupełnie świadomie i dobrowolnie. Tak trafiałam do różnych szkół tańca i odkrywałam różne style. Satysfakcjonującym okazał się Jazz i tak zostało. 

Dlaczego postawiłaś właśnie na sport, który trenujesz? Co jest w nim takiego czego nie ma innym sportach?
Nie wiem czy umiem odpowiedzieć na to konkretnie. Luźne myśli jakie przychodzą: W tańcu jest coś szlachetnego. Uwrażliwia. Człowiek może swoje myśli i emocje wyrazić delikatnie, zostawiając miejsce na różne interpretacje. W tańcu uwydatnia się piękno ludzkiego ciała i piękno jego natury, możliwości. Przez taniec można dać upust swojej wyobraźni, tworzyć, łączyć i odkrywać. W tańcu ważna jest dla mnie również możliwość interpretacji muzyki poprzez ruch. Niektórych rzeczy nie da się wyrazić słowami, można próbować tańcem.

Gdybyś miała wyjaśnić na czym polega sport, który trenujesz i co to jest, osobie która nigdy o nim nie słyszała? To jakbyś go opisała?
Polega na nauczeniu ciała słuchać się właściciela, by potrafiło zrobić to co człowiek sobie wyobrazi. Np. skok szpagatowy czy piruety. Poniekąd polega na uelastycznianiu ciała, zwiększaniu zakresów, wzmacnianiu go, równowadze, izolacjach i rozumieniu muzyki.

Co w sporcie daje Ci największa satysfakcję? Co największa frajdę?
Świadomość poszerzanych granic, stawianie celów i dążenie do nich, możliwość przełożenia swoich emocji, ekspresji i interpretacji w ciało.

Jak wygląda Twój codzienny trening?
Rozciąganie, izolacje, wzmacnianie, skoki, piruety i improwizacja.

Jakie są Twoje plany sportowe na najbliższy czas?
Nie mam sprecyzowanych planów. Zależy mi na tworzeniu, nieskierowanym na szeroki odbiór. Moim planem jest podróżować z muzykami i dawać pokazy uliczne.

Co poradziłbyś osobom, które dopiero zaczynają swoją przygodę ze sportem i mówią „To nie dla mnie! Nie dam rady!” ?
Poradziłabym im po pierwsze zapytać serca, nie rozumu;) I jeśli ono powie: „tak chcę”, to trzeba  iść za tym! Systematyczność i pasja wystarczą by osiągnąć naprawdę dużo! Poradziłabym też by stawiały sobie odpowiednie cele i cieszyły się z każdego, najmniejszego sukcesu. I na koniec; by absolutnie nie porównywały się z innymi (co nie wyklucza oczywiście posiadania idola czy autorytetu w tej dziedzinie).

Jak wygląda strój do treningów? Jak się w nim czujesz?
Strój do treningów oczywiście musi być wygodny, ale istotne jest również by czuć się atrakcyjnie. W Jazzie tańczy każda część ciała, drobne ruchy też są istotne, dlatego stawiam na minimalizm. Strój powinien podkreślać osobowość i ruch, a nie odwracać od niego uwagę. Mój strój do treningu zależy od dnia, czasem mam ochotę wyglądać bardziej kobieco innym razem zakładam ciepłe skarpety i coś na luzie.

Co dają Ci treningi?
Radość, lekkość, satysfakcję.

Ćwiczysz sama? Czy uczysz też innych? Co wtedy czujesz?
Prowadziłam do tej pory zajęcia i dla dzieci i dorosłych, jak również warsztaty. Czułam się świetnie mogąc przekazać swoją wiedzę i energię innym i może w przyszłości do tego wrócę. Aktualnie ćwiczę tylko sama.

Czy sport to Twój sposób na życie?
Był sposobem na życie na pewno przez pewien czas, w tym momencie jest jedną z kilku pasji, które planuję łączyć.

Największa zaleta treningu to.?
Dobrze spożytkowana energia i satysfakcja z tworzenia.

Co jeszcze warto opowiedzieć o swojej dyscyplinie sportowej, o co nie zapytaliśmy?
Na pewno to, że taniec tak jak każda inna dyscyplina sportowa (nie można jej umniejszać) wymaga poświęcenia, determinacji i wytrwałości.

12743693_1024007324331232_6236105927559304140_n

Skomentuj ten wpis jako pierwszy!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Strona internetowa używa ciasteczek w celu dostarczania najwyższej jakości usług dostosowanych do Państwa potrzeb. Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień ciasteczek spowoduje ich zapisanie w Państwa przeglądarce. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close